Ջավախեթի փողոցի 106-րդ շենքի բնակիչները դիմել են Jnews-ի խմբագրություն՝ բողոքելով մեծ շնից, որը, նրանց խոսքով, մշտապես գտնվում է շենքի մուտքի մոտ և ագրեսիվ վարք է դրսևորում մարդկանց նկատմամբ։
Ախալքալաքում թափառող շների խնդիրը շարունակում է անհանգստացնել քաղաքի բնակիչներին։ Ոմանց համար այն դարձել է քաղաքային կյանքի սովորական մասը, իսկ մյուսների համար՝ մշտական վախի աղբյուր, հատկապես երբ խոսքը ագրեսիվ կենդանիների մասին է։
Բնակիչներից մեկը պատմում է, որ մի քանի օր առաջ շունը փորձել է կծել իրեն։ Կենդանին չի հեռանում շենքի հարակից տարածքից և նույնիսկ ճանապարհին հետապնդում է նրան։
«Ես բողոքում եմ, քանի որ այս շունը ոչ մի տեղ չի հեռանում մեր տան դռան մոտից։ Հսկայական շուն է, հովվաշուն, առանց որևէ պատվաստման և ականջներին նշանների։ Ճիշտ է, այնտեղ մի քանի փոքր շներ էլ կան, բայց հենց այս շունն է հարձակվում։ Նախօրեին նա փորձեց ինձ կծել մեջքից։ Նա ոչ մի տեղ չի հեռանում, նույնիսկ եթե քշում ես։ Մենք չգիտենք՝ ինչ անել, որպեսզի նա դռան առաջ պառկած չլինի։ Երբ գնում եմ ծնողներիս տուն, նա քայլում է իմ հետևից։ Ճանապարհին հույս եմ ունենում, որ ինձանից կհեռանա ու կկորչի, բայց նա միշտ վերադառնում է», — պատմում է բնակչուհին։
Այս շան մշտական ներկայությունը շենքի հարակից տարածքում բնակիչների առօրյան լարված է դարձնում։
«Մենք հանգիստ չունենք ո՛չ ցերեկը, ո՛չ գիշերը։ Մենք աշխատում ենք, տանը երեխաներ ունենք և չենք կարող հանգիստ դուրս գալ տնից, առավել ևս՝ երեխաներին դուրս թողնել։ Երբ լվացքը փռում ենք, շունը քաշում-տանում է այն։ Որքա՞ն կարող է սա շարունակվել։ Մենք երկու անգամ զանգահարել ենք թեժ գիծ, իսկ այսօր ոստիկանությունից զանգահարեցին, քանի որ դիմել էինք թեժ գծին։ Ես խնդրեցի, որ գոնե ինչ-որ բան անեն։ Ոչ մի արդյունք՝ նրանք չեկան և նույնիսկ իրավիճակը չստուգեցին», — ասում է կինը։
Բնակիչները դիմել են նաև քաղաքապետարան։
«Տասնհինգ օր առաջ զանգահարեցինք քաղաքապետարան և տեղեկացրինք, որ շունը ահաբեկում է փողոցի բնակիչներին։ Ոչ մի արդյունք։ Մենք լուսանկարեցինք շներին և ուղարկեցինք նրանց՝ կրկին ոչ մի արդյունք։ Ի՞նչ անենք։ Սպասե՞նք, մինչև շունը հարձակվի և որևէ մեկին կծի, որպեսզի կարողանանք դա տեսանկարահանել և ցույց տալ։ Որպեսզի մեզ հավատան, որ շներն իսկապես վտանգավոր են։ Երբ ոստիկանությունից զանգահարեցին և ասացին, որ ոչինչ անել չեն կարող, ես հարցրեցի. «Դուք սպասո՞ւմ եք, որ մենք ինքներս ինչ-որ միջոցներ ձեռնարկենք, իսկ հետո մեզ 2000 լարիով տուգանեք»»։
Բնակչուհին հարց է բարձրացնում.
«Եթե ոստիկանությունը հնարավորություն չունի լուծելու այս հարցը, տեղական ինքնակառավարումն էլ հնարավորություն չունի, ապա ի վերջո ո՞վ պետք է զբաղվի դրանով։ Մի՞թե Վրաստանում ոչ ոք չի զբաղվում այս խնդրով։ Ի՞նչ անենք։ Ո՞ւմ դիմենք», — ասում է Մարինա Հակոբյանը։
Բնակիչները խնդրում են իրավասու ծառայություններին ուշադրություն դարձնել իրավիճակին և միջոցներ ձեռնարկել մարդկանց անվտանգությունն ապահովելու համար։ Ախալքալաքում թափառող շների խնդիրը շարունակում է նկատելի մնալ․ կան ոհմակներ, պարբերաբար իրականացվում են շների բռնում, ստերջացում և պատվաստում, սակայն քաղաքում մշտական կացարան չկա։ Հարձակումների և կծելու դեպքերի հարցը նույնպես շարունակում է արդիական մնալ։ Պետությունը բռնում է թափառող շներին, իրականացնում նրանց ստերջացում, պատվաստում և գրանցում։ Դրանց մի մասին դրանից հետո վերադարձնում են փողոց։



