«Վրաստանը վերադարձել է վարկանիշ՝ ռուսաստանցիների կողմից անշարժ գույքի գնման պահանջարկն աճել է 100%-ով», — հայտնում են ռուսական լրատվամիջոցները՝ վկայակոչելով «Աստորիուս» անշարժ գույքի կորպորացիայի վերլուծական կենտրոնի տվյալները։
Կենտրոնի տվյալներով՝ թեև Վրաստանի մասնաբաժինը ընդհանուր ծավալում կազմում է ընդամենը 5%, «ռուսաստանցիների կողմից անշարժ գույքի նկատմամբ պահանջարկն այնտեղ զգալիորեն աճել է 2023 թվականից ի վեր»։
Ինչ վերաբերում է ընդհանուր տվյալներին, ապա Astorius-ի զեկույցի համաձայն՝ 2026 թվականի առաջին կիսամյակում Ռուսաստանի քաղաքացիների կողմից արտերկրում անշարժ գույքի նկատմամբ պահանջարկը տարեկան կտրվածքով աճել է 5%-ով, իսկ 2025 թվականի վերջի համեմատ՝ 20%-ով։
«2026 թվականին արտասահմանյան անշարժ գույքը երկրորդ վերածնունդն է ապրում։ Վճարումների հետ կապված խնդիրների, վարչական խոչընդոտների և արժութային փոխարժեքների տատանումների հետևանքով երկամյա անկումից հետո ներդրողների հետաքրքրությունը վերականգնվել է։ Շուկան աշխուժանում է ազգային արժույթի ամրապնդման, բանկային ավանդների տոկոսադրույքների աստիճանական նվազման և ներքին շուկայում գների ճշգրտման ակնկալիքների ֆոնին։
Սակայն ամենակարևորն այն է, որ փոխվել է ներդրումների նկատմամբ մոտեցումը․ այն դարձել է ավելի պրագմատիկ, և ավելի հաճախ են դիտարկվում այնպիսի օբյեկտներ, որոնք լուծում են կոնկրետ ռազմավարական խնդիրներ», — ասվում է կենտրոնի զեկույցում։
Նրանց տվյալների համաձայն՝ 2026 թվականին գնորդների մոտիվացիան ակնհայտորեն փոխվել է։ Հիմնական նպատակը շարունակում է մնալ բնակության իրավունք ստանալը․ գործարքների 53%-ը հենց այդ նպատակով է իրականացվում։ Եվս 27%-ը անշարժ գույք է գնում անձնական բնակության և հանգստի համար, իսկ 20%-ը՝ կապիտալը պահպանելու և ավելացնելու նպատակով։ Մաքուր ներդրողների մասնաբաժինը մեկ տարվա ընթացքում աճել է 15%-ից մինչև 20%։
«Աշխարհաքաղաքական անկայունության պայմաններում որոշ գնորդներ արտասահմանյան ակտիվները դիտարկում են որպես «պահեստային տարբերակ»։ Սակայն խոսքը անհապաղ արտագաղթի մասին չէ, այլ ապագայում երկիրը լքելու հնարավորության մասին», — կարծում են կենտրոնում։
Ինչ վերաբերում է այն հինգ երկրներին, որտեղ ռուսաստանցիներն ամենից հաճախ են անշարժ գույք գնում, ապա բաշխվածությունը հետևյալն է․
Արաբական Միացյալ Էմիրություններ — պահանջարկի 50%-ը
Թաիլանդ — պահանջարկի 17%-ը
Թուրքիա — պահանջարկի 12%-ը
Սերբիա — պահանջարկի 11%-ը
Վրաստան — պահանջարկի 5%-ը
