«15-20 տարի անց այս ցուցանիշը կդառնա մտահոգիչ. մարդիկ ավելի արագ են թոշակի անցնում, քան նոր սերունդը մտնում է աշխատաշուկա, ինչը հանգեցնում է զգալի կորուստների», — «ԲիզնեսՊրեսՆյուզ»-ին ասել է սոցիոլոգ և տնտեսագետ Պաատա Արոշիձեն։

Խոսքը վերաբերում է երկրում ծերության կենսաթոշակ ստացողների թվի աճին, որը, ըստ սոցիոլոգի, ծնելիության նվազման հետ մեկտեղ, ազգի ծերացման նշան է։

Տեղեկության համար՝ Ազգային վիճակագրական ծառայության տվյալներով՝ 2025 թվականին երկրում կար 888 518 թոշակառու, որը կազմում է բնակչության գրեթե 24%-ը։

Էլ ավելի հստակության համար՝ 2024 թվականին բնակչության 23.4%-ը (864,312 մարդ) ստանում էր ծերության կենսաթոշակ, 2023 թվականին՝ 22.4%-ը (838,097 մարդ), 2022 թվականին՝ 22%-ը (808,326 մարդ), իսկ 2021 թվականին՝ 21.3%-ը (793,751 մարդ):

Պաատա Արոշիձեի խոսքով, այս միտումն առավել ցայտուն է գյուղատնտեսական մթերքի արտադրության մեջ։ Նա հավելում է. «Գյուղը մեծ մասամբ մնացել է 60-65 տարեկանից բարձր մարդկանց հոգածության տակ»։

«Սա կարելի է գնահատել և՛ ժողովրդագրական, և՛ տնտեսական տեսանկյունից։ Ժողովրդագրական տեսանկյունից, երբ տարեց քաղաքացիների թիվը ընդհանուր բնակչության մեջ տոկոսային հարաբերությամբ աճում է, սա, անշուշտ, վատ է։ Դա նշանակում է, որ ծերացման գործընթացը գերազանցում է նորածինների թվի աճը։ Սա կարող է անմիջապես չազդել երկրի ժողովրդագրական իրավիճակի վրա, բայց որոշակի ժամանակահատվածում անպայման իր ազդեցությունը կունենա։ Օրինակ՝ վերջին չորս տարիների ընթացքում մենք տեսել ենք թոշակառուների թվի 4% աճ, և եթե սա շարունակվի այս տեմպերով, 15-20 տարի հետո սա կլինի մտահոգիչ ցուցանիշ»։

Տնտեսական հեռանկարի առումով սա պետք է կապել աշխատուժի հետ։ Մարդիկ ավելի արագ են թոշակի անցնում, քան նոր սերունդը մտնում է աշխատաշուկա, ինչը հանգեցնում է զգալի կորուստների»։

Օրինակ, գյուղատնտեսության հետ մնալու պատճառներից մեկն այն է, որ գրեթե ոչ մի նոր աշխատուժ չի մտնում ֆերմերային տնտեսություններ։ Երիտասարդները նախընտրում են լքել գյուղական բնակավայրերը, տեղափոխվել քաղաք և աշխատել ծառայությունների ոլորտում, քան աշխատանք գտնել գյուղատնտեսական ոլորտում, որտեղ ստեղծվում է իրական նյութական հարստություն։