
Ջավախքում գործող քաղաքական կուսակցություններն ավարտում են քարոզարշավի շրջանը։ Խորհրդարանական ընտրություններին հաշված օրեր են մնացել։ Jnews-ը հետևում է Ախալքալաքում ակտիվ կուսակցությունների նախընտրական քարոզարշավին։ Մենք չկարողացանք մասնակցել «Միասնություն-Ազգային շարժում» կոալիցիայի ներկայացուցիչների՝ բնակչության հետ հանդիպումներին, քանի որ չկարողացանք ճշտել հանդիպումների անցկացման ժամը և վայրը, սակայն զրուցեցինք կոալիցիայի ներկայացուցիչ Արսեն Կարապետյանի հետ։
Շատ կուսակցություններ չկարողացան հասնել մինչև գյուղեր, իսկ մյուսներն ընտրեցին քարոզարշավի այլ մարտավարություններ: Քարոզարշավի մեթոդներից մեկն էլ «դռնեդուռ» քարոզարշավն էր, քանի որ շրջանի ընդդիմադիր կուսակցություններին վերաբերվում են վախով և զգուշավորությամբ, իսկ մյուսներն ընտրեցին քարոզարշավի մեթոդը՝ գյուղերում իրենց համախոհների օգնությամբ։ Վերջիններից մեկը «Միասնություն-Ազգային շարժում» կոալիցիան է։ Թե ինչպես է անցել նախընտրական քարոզարշավը և ինչ խնդիրների առաջ են կանգնել, Jnews-ը զրուցել է կոալիցիայի ներկայացուցիչ և պատգամավորության թեկնածու (ցուցակի 90-րդ համար) Արսեն Կարապետյանի հետ։
Նրա պարզաբանմամբ՝ ընդդիմադիր կուսակցությունների պասիվության հիմնական պատճառը կուսակցական սակավ բյուջեն է։
«Հիմնական խնդիրը ֆինանսավորման անհամեմատելիությունն էր, ինչ ծախսում է «Վրացական երազանքը» և ինչ ռեսուրսներ ունենք մենք: Հասկանալի է, որ տարբերությունը շատ մեծ է: Ցավոք սրտի, այսքան տարի իշխող կուսակցությունն ընտելացրել է բնակչությանը, որ երկուսից մեկ տունը պարտադիր գրանցված է (ընտրական գործընթացի ժամանակ ժամանակավոր ապահովված է աշխատանքով), թեև չգիտի, թե ում կողմից, ուղղակի ֆիզիկապես 250 լարի է ստանում, տալիս են ու կարծես շանտաժի պես ասում են՝ ընտանիքի անդամները ևս պետք է իրենց ձայն տան։ Իշխող կուսակցությունը բյուջե ունի, բացի այդ, երբ բիզնեսը, որպես հարկ, գումար է մուտքագրում կուսակցության հաշվին, դա էլ է օգտագործվում հետո։ Կարելի է ասել, որ նրանք անսահման ռեսուրսներ ունեն»,- ասում է Արսեն Կարապետյանը։
Վրաստանի քաղաքական պայքարում ընտրություններում սովորաբար հաղթում է այն կուսակցությունը, որն ունի վարչական ռեսուրսներ, նրանց համար աշխատում են և՛ մունիցիպալ, և՛ պետական աշխատողները: Գրեթե ցանկացած կուսակցության ժամանակներում իշխող կուսակցությունն օգտագործում է վարչական ռեսուրսներ ձայներ ստանալու համար։
«Եթե ունեք ծանոթ ուսուցիչներ, խնդրեք նրանց, որ բացեն աշխատանքային հողորդագրությունները, թող ցույց տան տնօրենների սպառնալիքները: Սա նույնպես ազդում է: Եթե ուսուցիչների վրա ճնշում գործադրելու հանդգնություն են ունեցել, ապա այս տարի ստիպում են տալ իրենց ու ընտանիքի անդամների անձնագրերը։ Սպառնալիքներն ու ճնշումները նման չեն ատրճանակը ճակատին դնելուն։ Անուղղակիորեն և ուղղակիորեն այս ամենը սպառնալիք և ճնշում է։ Նորից պարզ օրինակ, մարդը լայք է դրել, ի դեպ, սա կապված չէ ընտրությունների հետ, դա կապված է իմ զուգահեռ գործունեության՝ ավտոսպորտի հետ, կանչել են «Օցնեբայի» շտաբ առանձին ծնողներին ու առանձին երիտասարդին վախեցրել են»,- ասում է Արսեն Կարապետյանը։
Հարցին, թե ինչպես են նրանք իմանում նման դեպքերի մասին, Արսենը պատասխանեց: «Բնակչությունը սիրում է մեզ և պատմում է ամեն ինչի մասին: Մեզ վստահում են: Դրա համար ես անուններ չեմ տալիս, դա չի նշանակում, որ ես չեմ վստահում ձեր լրատվամիջոցներին, նրանք կարող են ԶԼՄ-ների տեղեկատվությունը օգտագործել բնակչության դեմ»:
Ընդդիմադիր ակտիվիստի և պատգամավորության թեկնածուի խոսքով, բնակչության վրա ճնշումներ են գործադրում և սպառնում, նույնիսկ ավելի շատ, քան նախկինում էր։
«Մեզ մոտ եղավ մի դեպք, երբ մի մարդ միացավ մեզ որպես հանձնաժողովի անդամ, հետո ասաց, որ մենք դա չենք հասկանում և չենք ուզում մարդկանց գցել: Սկզբնապես, նրանք ոչ մի նոր բան չեն ստեղծել, միայն վատացրել են այն մեխանիզմները, որ մշակել էին այսքան տարիների ընթացքում: Իհարկե, ծիծաղելի է ինձ վրա ճնշում գործադրելը, դա բացառվում է, սա առաջին տարին չէ, առաջին փորձը չէ: Առաջին պայքարը չէ: Բայց իմ թիմի անդամները, հանձնաժողովների անդամները հրաժարվեցին մեզ հետ աշխատել։ Մենք երթուղային չունենք, որ մարդկանց տանենք հանրահավաքի, բայց մարդիկ կան, ովքեր ուզում են մեզ հետ գնալ, բայց նրանք անջատել են հեռախոսները և կապի մեջ չեն։ Ես այս խաղում նորեկ չեմ, որ ասեմ, որ սա պատահականություն է, պատահականությունները մեկ-երկու անգամ են լինում»,- ասում է Արսեն Կարապետյանը։
Արսեն Կարապետյանի խոսքով, նախընտրական շրջանում կուսակցությունը կարողացել է քարոզարշավով ծածկել Ջավախքի 80 տոկոսը։